Artykuły

IKAR 95 EC – skuteczny nośnik mgły i jego zastosowanie w zabiegach zamgławiania

Prof. dr hab. Stanisław Ignatowicz

 

IKAR 95 EC – skuteczny nośnik mgły i jego zastosowanie w zabiegach zamgławiania

 

Opryskiwanie jest pospolitym zabiegiem chemicznym, który polega na pokrywaniu roślin lub powierzchni cienką warstewką cieczy. Jej krople dobrze przyczepiają się i pokrywają chronioną powierzchnię, dlatego na opryskiwanie decydujemy się, jeśli zależy nam na dokładności i dłuższym działaniu środka ochrony roślin lub produktu biobójczego.

Podczas opryskiwania uzyskiwane są w zależności od użytego sprzętu stosunkowo duże krople, o średnicy nawet do 700 mikronów. Jeden mikron (µm) stanowi jedną tysięczną część milimetra. Kropla deszczu ma średnicę 4000 µm, a włos człowieka – 100 µm. Wyróżnia się więc opryskiwanie drobnokropliste, gdy krople mają średnicę 25-125 µm, średniokropliste – 50-250 µm i grubokropliste – od 250 do 700 µm. Z wielkością kropli wiąże się ich przyczepność do roślin, zwłaszcza pokrytych woskowym nalotem, a także i innych powierzchni. Duże krople, ponad 200 µm, uderzając o powierzchnię rozbijają się na drobniejsze i znaczna ich część opada na glebę lub podłogę w pomieszczeniu. Krople mniejsze, o średnicy poniżej 150 µm, nie mają tak dużej energii kinetycznej. Po uderzeniu o powierzchnie rozpłaszczają się, ale nie mogą się ponownie uformować w krople i nie spływają z liścia. Czytaj ca&#322o&#347&#263

UROJONA PARAZYTOZA

Prof. dr hab. Stanisław Ignatowicz
  

UROJONA PARAZYTOZA

 

Stałą, nieproporcjonalną do rzeczywistego niebezpieczeństwa, irracjonalną reakcję na sytuację małego i wątpliwego zagrożenia nazywamy fobią (od greckiego phobos = terror, zagrożenie). Gdy fobia dotyczy owadów, wówczas nosi nazwę entomofobii. 13. Rozkruszek mączny

Najważniejszą cechą (elementem) entomofobii jest to, że ludzie aktywnie unikają kontaktu z owadami, nie chcą ich dotykać, widzieć, a nawet słuchać opowieści o nich. Towarzyszy temu uogólnienie zachowania się (generalizacja): do znienawidzonych owadów osoby cierpiące na fobię dodają pająki, a nawet ich wytwory – pajęczyny. Wszystkie owady, które wydają brzęczące dźwięki, czy to jest mucha, osa, czy niegroźna ćma lub ważka, wywołują u nich przerażenie. Najczęstszymi symptomami entomofobii są: nagłe, intensywne uczucie lęku, objawione krzykiem (piskiem) przerażenia, krótkim oddechem, wzrostem bicia serca, drżeniem ciała, gwałtownym poceniem się (Katz, 1982). Do entomofobii nie zalicza się przypadków, kiedy cierpiący wierzą, że zostali zaatakowani przez organizmy pasożytnicze, których obecność nie można stwierdzić metodami naukowymi. Dolegliwości chorego nie wynikają z fobii, czyli ze strachu przed owadami, pająkami lub roztoczami, lecz z głębokiego przekonania, że te stawonogi zaatakowały lub spasożytowały jego ciało.

Czytaj ca&#322o&#347&#263

BRAK ZAGROŻENIA WŚCIEKLIZNĄ PO UGRYZIENIU SZCZURA

Żaden z gryzoni (szczury, myszy) żyjący w środowisku człowieka i w warunkach naturalnych nie był zarażony wirusem wścieklizny i dotąd nie stwierdzono ani jednego przypadku, aby gryzoń przeniósł wirusy wścieklizny na inne zwierzę czy człowieka (Corrigan, 2004). Dlatego np. urząd amerykański ds. zdrowia publicznego (The United States Public Health Service) zaleca, aby nie stosować żadnych zabiegów profilaktycznych przeciwko wściekliźnie po ugryzieniu gryzonia, w tym szczura z populacji dzikiej (PHS, 1980; Steele, 1981).

Szczur w pułapceW związku z powyższym uważam, że nie ma potrzeby badania zabitego szczura w kierunku zakażenia wirusem wścieklizny, a także nie ma żadnych zagrożeń od wirusa wścieklizny dla zdrowia osoby, która została  pogryziona przez szczura.

 

Literatura

 

  • Corrigan R. M. 2004. Rats and Mice. W „Handbook of pest control”, 9 Wyd., GIE Media, str. 25-26.
  • Public Health Service. 1980. Rabies prevention. Morbidity Mortality Weekly Rep., 29 (23): 265-272, 277-280.
  • Steele J. H. 1981. CRC Handbook Series in Zoonoses. CRC Press, Boca Raton, Fla.

 

ZASTOSOWANIE NIETOKSYCZNEJ PRZYNĘTY POKARMOWEJ W MONITORINGU GRYZONI

Prof. dr hab. Stanisław Ignatowicz

 

ZASTOSOWANIE NIETOKSYCZNEJ PRZYNĘTY POKARMOWEJ W MONITORINGU GRYZONI

 

Po raz pierwszy nietoksyczne bloczki pod nazwą „Census Bait Blocks” wypuściła na rynek firma Zeneca w 1995 r. Od początku lat 2000. można u nas kupić „Wabiwax”, nietoksyczne bloczki woskowe, które również nie zawierają substancji aktywnej rodentycydu, barwnika, bitrexu i substancji mumifikującej.

Nietoksyczne bloczki przynęty pokarmowej służą do monitoringu gryzoni, szczególnie w tych miejscach i obiektach, w których wdrożony jest „Program Zwalczania Szkodników”.

 

Zastosowanie nietoksycznych przynęt w integrowanej metodzie zwalczania gryzoni (IPM)

 

Klient wezwał nas, bo ma problem z gryzoniami. Przeprowadzona inspekcja terenu potwierdziła, że istotnie gryzonie występują w obiekcie. Po oznakach ich występowania określiliśmy gatunek szkodnika, wielkość jego populacji i miejsca, które zasiedla. Przystępujemy więc do deratyzacji. Gryzonie niszczymy za pomocą bloczków z antykoagulantem jednodawkowym, które umieszczamy w licznych karmnikach.

Po zlikwidowaniu szkodników musimy nadal monitorować obiekt, aby stwierdzić, czy na teren przedostają się nowe szczury z zewnątrz. Czy po naszej akcji gryzonie ponownie nie osiedliły się?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Aby trwale zabezpieczyć od zewnątrz budynki danego zakładu, tworzymy dwie bariery ochronne: pierwszą barierę (I) biegnącą wzdłuż płotu od wewnątrz ogrodzenia oraz drugą barierę (II) ochronną wokół wszystkich obiektów Zakładu. W tych barierach rozmieszczamy karmniki deratyzacyjne  z rodentycydami w odległości 15 m jeden od drugiego (wyjątkowo do 30 m). Raz na miesiąc (lub okresowo wg. Programu) sprawdzamy karmniki i wymieniamy stare bloczki rodentycydu na nowe. W ten sposób zużywamy znaczne ilości pestycydu, które w końcu niepotrzebnie są uwalniane do środowiska.

Nie znamy wielkości populacji gryzoni, które ponownie mogą przedostać się na chroniony teren. Nie wiemy, którędy mogą przyjść i jakie to gatunki, a rozmieszczamy pestycydy. Czy nie przypomina to opryskiwania wszystkich ścian obiektu, w którym nie stwierdzono występowania szkodliwych owadów? Dlaczego musimy zużyć 5-10 kg rodentycydu, gdy wystarczy wyłożyć tylko 0.2 kg trutki w miejscu nowej aktywności gryzoni?

A więc, po przeprowadzonej akcji deratyzacji dany obiekt należy koniecznie monitorować. W miejsce trutki w karmnikach deratyzacyjnych należy wykładać nietoksyczną przynętę, której pobieranie będziemy notować w odstępach czasu zgodnych z harmonogramem usługi. Będziemy monitorować bez używania pestycydów, co jest koniecznym wymogiem integrowanej metody zwalczania szkodników (IPM).

 

Technika „bait & switch”

 

Deratyzatorzy chętnie umieszczają nietoksyczną przynętę w karmnikach i po stwierdzeniu jej pobierania wymieniają na kostkę rodentycydu.

D. Powell z ogrodu zoologicznego w Seattle opracował technikę „bait & switch”, czyli „nęć i włącz”. Wykłada on bloczki nietoksycznej przynęty w karmnikach deratyzacyjnych ustawionych np. w tych miejscach zoo, w których mogą przemieszczać się szczury śniade. Po tygodniu (lub częściej, w zależności od sytuacji) sprawdza, czy gryzonie pobierały przynętę. Jeśli szczury nagryzły bloczek, wymienia on go na bloczek rodentycydu z grupy jednodawkowych antykoagulantów, który pozostawia w karmniku tylko na jedną noc, po czym usuwa i znów wkłada nietoksyczną przynętę. W ten sposób „dostarcza” on szczurom śmiertelną dawkę trucizny, a jednocześnie stosuje minimalne ilości rodentycydu na terenie ogrodu zoologicznego, co w tym miejscu jest bardzo pożądane. Składniki pokarmowe, smakowe i zapachowe nietoksycznych bloczków są podobne do składników rodentycydu; po zamianie gryzonie nie odróżniają trutki od nietoksycznej przynęty.

D. Powell uważa, że w wielu obiektach (nie tylko ogród zoologiczny, lecz także szkoły i przedszkola, szpitale, biura, itp. pomieszczenia) nie należy monitorować gryzoni za pomocą rodentycydów, lecz właśnie za pomocą nietoksycznych bloczków.

 

 Nietoksyczna przynęta w chwytaczach

 

Chwytacze i łapki są urządzeniami prostymi, tanimi i skutecznymi w wyłapywaniu gryzoni, a ponieważ nie zawierają trucizn, można je stosować w pomieszczeniach, w których użycie niebezpiecznych rodentycydów jest nie wskazane lub nawet zabronione. Chwytacze można i należy rozmieszczać na zewnątrz i wewnątrz budynków, w mieszkaniach, w pomieszczeniach szpitalnych, w zakładach, w których produkowana jest żywność, w szkołach, w biurach i w innych obiektach użyteczności publicznej.

Chwytacze gryzoni mogą być stosowane z przynętą lub bez niej, jednak przynęty znacznie zwiększają ich skuteczność. Przynętą może być materiał na gniazdo (np. kulka z waty bawełnianej – mamy wtedy szansę złapania ciężarnej samicy), albo ulubiony pokarm gryzoni, a więc nietoksyczne bloczki, które można stosować wewnątrz wielu obiektów.